Golfclub Welderen

Club Wedstrijden

Twee vliegen in één klap!

Zondag 1 oktober werd alweer de laatste maandbeker van het seizoen 2017 gespeeld. Net als de pro’s werd deze wedstrijd gestart in omgekeerde volgorde van het jaarklassement. Hierdoor mocht ik uitslapen en in de laatste flight mijn achterstand op Kitty (1 punt) en Sebas (8 punten) proberen te overbruggen. In totaal waren er nog 6 of 7 kanshebbers voor de overwinning in het maandbekerklassement. Op de website van de golfclub was dit door de wedstrijdcommissie al aangekondigd.

Spanning genoeg dus .... en vooral “geen druk hoor”! Ondanks mijn goede positie in het klassement was ik niet tevreden over mijn spel dit jaar in de maandbekers.

De start was niet bemoedigend. Geplugd in de modder links naast de bunker van hole 1, hit-and-hope en een dubbel bogey! Een 3-putt op hole vijf was ook niet echt goed voor het vertrouwen op de greens en een waterbal op hole negen resulteerde in alweer een dubbel. Gelukkig viel de schade halverwege wel mee en liep ik maar 1 punt achter op mijn handicap. Dat is weer het voordeel als je gestaag gestegen bent en één of twee slagen meer meekrijgt. 😉

Er was geen live-scoring maar gelukkig kon ik wel mijn flightgenoten in de gaten houden. Ik ging redelijk gelijk op met Kitty en had al iets van mijn achterstand op Sebas ingehaald. Maar het moest wel beter op de tweede negen.

De tweede negen speelde ik een stuk stabieler. Na hole 13 bleek ik alle par 3’s in par gespeeld te hebben. Dat is weleens anders geweest. Na een dubbel bogey op 15 moest ik op hole 16 wel risico nemen. Van meer dan 150 meter toch maar een lange slag richting de green; ervoor is ook prima. Een dikke 100 meter en dan ben ik over de sloot, dat moet toch lukken dacht ik met de houten 7 in de hand, die ik de hele ronde al lekker geslagen had. De bal vloog recht en belandde vlak voor de green. Een keurige chip en een lucky putt verder was het een onverwacht parretje!

Naderhand op het terras zei Ruud tegen me: Ik zag je op hole 16 nog vóór de steen met een houtje staan en dacht al dat je niet zo goed speelde en dus niks meer te verliezen had, want anders zou je de bal wel opleggen. Nee dus...

En dan nog hole 18. Ook geen hole voor mij om van de backtees in par te spelen. Met was geluk belandde mijn afslag net over de vijver. Met in het achterhoofd dramatische scores die ik soms in flights voor me had zien gebeuren besloot ik redelijk safe te spelen: zo dicht mogelijk voor de green opleggen en vertrouwen op een goede wedge. Ik had nog exact 50 meter tot de vlag. Alleen maar op de green, ging er door mijn hoofd en na een geweldige slag met de sandwedge lag ik op ongeveer 50 cm van de vlag. Pfff.... de putt viel net. Dit was goed voor een score van 71 netto.

Op het terras werd er direct gevraagd wat ik gelopen had en het bleek dat ik Eric, leider in het clubhuis en al heel lang binnen, met 1 slag verslagen had en dus de maandbeker had gewonnen. Sorry, Eric! Tot en met de eerste maandbeker van 2018 heb ik een gereserveerde parkeerplaats dichtbij het clubhuis!

Door deze overwinning ben ik ook van de derde plaats in het jaarklassement naar de eerste plaats gesprongen. Als alles dan de laatste wedstrijd samenvalt en je hierdoor twee vliegen in één klap slaat.... Geweldig. Gelukkig hoefde ik maar één keer te speechen en kon ik me ook beperken tot een enkel verslag voor de website.

Het seizoen zit er bijna op.... Alleen de mixed foursome nog. En dan kunnen we ons weer opmaken voor de voorbereiding op de competitie en het volgende seizoen.

Truus Kuipers