Golfclub Welderen

Club Wedstrijden

Afbeelding van Tom Weijman

De laatste clubkampioenschappen van het jaar, maar wel de leukste, immers wie speelt met wie, gaat het om een gezellige strijd of is het streven om in ieder geval de zondag te halen? Nou, deze laatste optie leek mij dit jaar een goed uitgangspunt dus wie o wie van de heren zou ik hiervoor kunnen strikken? Waarom niet onze “jongste” selectiespeler: Tom (Weijman), met mijzelf (Francien van Blokland) als “oudste” selectiespeler? Aldus geschiede!

Halverwege het seizoen heb ik Tom nog wel even voorgehouden dat mijn spel hier en daar wel wat te wensen over hield maar Tom had er alle vertrouwen in, alhoewel na een 2x samen spelen er toch wel wat twijfels in deze rotsvaste overtuiging rezen...., en niet alleen bij Tom!

Maar goed, de zaterdag waren onze 1e tegenstanders Ronald (Vermeer) en Charlotte (Donkersloot): steady spelers waarbij de lengtes van Ronald niet mis zijn en Charlotte zo easy recht speelt. Hole 1 was een slecht begin, Tom speelde, na een mindere 2e slag van mijn kant, de approach in het water, mmm.... Niet getreurd, nog 17 hole’s te gaan! Zover hoefde het niet te komen, op H16 waren we klaar.

We mochten door naar de middag waar we met Truus en Johan (Kuipers) als tegenstanders de baan in mochten. Ook bij deze tegenstanders waren we ons er van bewust dat we niks voor niks zouden krijgen, het korte spel van Truus is dodelijk en Johan weet wel goed raad met de lange slagen. Dat werd ons gelijk bij H1 duidelijk gemaakt, “gewoon” via H8 met de 3 e slag op de green, supermooie approach van Johan! En inderdaad, het korte spel van Truus was goed, gelukkig bleek dat ik hier ook wel een beetje weet van heb dus op H14 waren wij klaar, pff de zondag lag aan onze voeten, met en zonder klei..

Maar wat was eenieder verrast door de uitschakeling van de winnaars van afgelopen jaar, Maaike en Wouter, door Brigit (Faber) en Sjoerd (Croqué) Stiekem waren wij een beetje opgelucht, één potentiele kandidaat minder! 

De zondagmorgen: tegenstanders waren Thea (ten Bosch) en Eric (van der Klei)Tja, Thea heeft geloof ik nog net haar bed niet op Welderen staan en Eric is ook een frequent bezoeker van de baan en als onze vorige tegenstanders over lengtes kunnen beschikken, Eric heeft er soep van gegeten en slaat met z’n ijzers onderhand net zulke afstanden als Colsaerts.....dodelijk! En wat was het spannend: we moesten een 19e hole spelen om tot een beslissing te komen, welke in tegenstelling tot onze “vorige” 1e hole resultaten, nu helemaal top was: op birdie-afstand (1 mtr!) met de 3e slag op de green, tegen een par van Thea en Eric, Yes, we hebben de finale gehaald! 

Jeroen (van Heerde) en Kitty (Bos) waren onze geduchte tegenstanders voor de finale partij maar ondanks de kilometers die wij in de benen hadden, maar dus ook onze tegenstanders, liepen wij onvermoeid de baan weer op, met hopelijk nu eindelijk eens een goede 1e hole. Dat was idd voor ons geen probleem maar bij Jeroen en Kitty was de koek ff op: H1 de afslag out of bounce , chipjes lukte niet altijd en nog wat meer ongerief, waarbij bij H13 de genadeslag leek te vallen, voor ons 5up, 5 te gaan dus Dormie. Dan valt er toch een last van je schouders, althans bij mij wel, H14 de beste afslag van het hele weekend, Tom legde de 2e slag op 49 meter midden green en voor de 3e keer dit weekend kon ik deze op 1,5 mtr achter de pin spelen: kat in het bakkie voor Tom; We waren Kampioen! Waarbij opgemerkt dat Tom heel wat afstand heeft moeten “goedmaken”, gelukkig heb ik mbt het korte werk niet te veel laten liggen!

Met dank aan de wedstrijdleiding, de referees, de horeca maar ook alle medespelers want vooral het enthousiasme van eenieder maakt dit weekend een van de leukste van het speelseizoen!