Golfclub Welderen

Club Wedstrijden

IMG 0872's Middag zit je na 18 holes strijd aan de uitsmijter ham-kaas en je denkt, “wow, ik zit in de finale”. Want ieder jaar wordt het moeilijker in de A, het veld wordt breder en dus zitten er steeds meer kanshebbers bij. Dus, moe, maar nu al tevreden. “Kleine” horde te nemen, Robje. Ik denk dat toen de meesten binnenkwamen van “the best of the rest”, konden ze hun ogen niet geloven. Paul, na 10 holes 5 up. Vanaf hole 11 kregen we nog meer toeschouwers, en toen kwam Rob los en begon zijn geweldige golf te spelen en kwam steeds dichterbij. Doel nu, parren maken. Par op 17. Wow, ik kan het bijna niet geloven, maar na 7 jaar weer clubkampioen Matchplay!

Tot de put viel is het geen een keer in me opgekomen dat ik weleens de kampioenspeech moest houden. En als ik speech weet ik meestal ook niet waar het begint en waar het eindigt, maar achteraf denk je, verdorie ik ben iemand vergeten. En nu hebben we met de vier winnaars iedereen bedankt, maar volgens mij niet de referees. Zondag ochtend arriveer ik op de parkeerplaats, “Goedemorgen Bert”. De referees zijn er net als de spelers dus ook voor dag en douw. Ze zijn belangrijk bij onze kampioenschappen, maar het is eigenlijk het best als ze niks te doen hebben. Want dat betekent dat we zelf de regels goed genoeg kennen of er zijn geen incidenten. Ze zijn dus onopvallend aanwezig en zo ook bij mijn potjes dit jaar. Heren, bij deze nog bedankt voor jullie aanwezigheid!

Ook, en ik weet helaas niet wie zich erover bekommerd heeft, degene die het bord heeft bijgehouden hartelijk dank. Het bord is uniek en is goed zichtbaar voor het publiek om het wedstrijdverloop te kunnen volgen. Persoonlijk hoop ik dat het bord voor altijd blijft, het is een soort cultureel erfgoed.

Tot volgend jaar weer bij deze prachtige wedstrijd!

Paul