Golfclub Welderen

Senioren / Welderns

DSC 0783Nadat Johan de Vet een creatieve oplossing voor een tekort aan handicarts heeft gevonden zal groep 7 bestaan uit Marijke Meijer, Jetty van der Hoek, Jan Ram en Albert Zijlstra, als vrijwillig aangewezen team-captain, die de wedstrijd gaan spelen in 2 handicarts te beginnen op hole 14 met de opdracht de “neary” van hole 13 mee terug te nemen. De heenreis naar Bleijenbeek gaat over Duitsland in een nieuwe Peugeot 2008 SUV met minder dan 100km op de teller bij vertrek.

Na de gebruikelijke procedures spelen we de moeilijke hole 14 mooi in de geest van Texas-Scramble: ieder levert zijn/haar bijdrage naar vermogen voor een optimaal resultaat : Marijke slaat de bal voor de sloot, Jan gaat schuin over het moerasgebied, Albert met meer risiko nog schuiner dichter bij de hole waarna Jetty de bal naast de green legt en na 2 puts de eerste par kan worden genoteerd . De balkeuzes verlopen in goede harmonie en halverwege heeft iedereen minstens 2 afslagen op naam. 

De vreugde is groot als het Albert lukt om op de moeilijke zig-zag hole 17 met de derde slag de green te bereiken Maar dan slaat het noodlot toe: Jan krijgt buikkramp en we onderbreken de strijd voor een bezoek aan het clubhuis. Dat is nog een heel eind en moeilijk kiezen tussen beheerst sturen om de kuilen te ontwijken of zo snel mogelijk het doel te bereiken. Gelukkig komt het gebouwtje bij hole 1 eerder maar bij de stop daar blijkt de deur op slot. Snel door over het bruggetje maar het wordt -naar goed Arnhems gebruik- een brug te ver en Jan moet helaas de wedstrijd verlaten.

Dus met zijn drieën verder, zonder handicap correctie (zou toch gauw een slag gescheeld hebben) maar wel met zijn drieën putten. De sfeer was natuurlijk bedrukt, maar dankzij een geweldige chip-in van Jetty op hole 9 voor een birdie, werd dat al snel weer beter en toen we langs het clubhuis reden naar hole 10 kwamen we Jan tegen die weer zo was opgeknapt dat hij als supporter ons op de laatste holes heeft aangemoedigd.

Bij hole 13 aangekomen slaat Albert zijn bal op de green ogenschijnlijk dichter bij de hole dan de neary. Terwijl de dames afslaan struikelt Albert over braam-twijgen en met twee kunstknieen is het een heel geworstel om weer overeind te komen. Luctor et emergo. Hijgend sluit hij weer aan merkend dat de rest niets heeft meegekregen van dit incident wat hij prima vindt

Helaas blijkt zijn bal iets verder van de vlag te liggen dus geen neary ,maar niet getreurd: de par daar is ook mooi meegenomen en bepaalt onze score op 2 x 41 – 14 = 68 slagen Blijkt later 1 slag teveel voor een vlaai, jammer want de vlaai uit Limburg smaakt toch altijd beter dan de (mogelijke identieke) kwaliteit gekocht in Arnhem Tevreden met de gespeelde ronde gaan we naar het clubhuis voor een verfrissende douche en aperitief.

Tijdens het ontkleden voor de douche wil Albert zijn bril afdoen en...... oh verbazing en schrik... er zit helemaal geen bril op zijn neus. Vol onbegrip zoekt hij overal en krijgt steun van Wiep Pere die weet dat er voor de ronde een bril is gevonden. Maar even later beseft Albert dat hij na een regenbuitje zijn bril heeft gepoetst en dus wel degelijk op heeft gehad tijdens het spelen. Terug bij zijn groep de situatie uitgelegd waarna Marijke zich herinnert dat ze had gemerkt dat Albert bij de afsluit-zoenen geen bril op had.

Zou de bril dan bij het incidentje op hole 13 (what’s in a number) verloren zijn? Zoeken dus ..maar hoe kom je daar... te voet is het zeker 2 km ... de handicarts reeds achter slot en grendel ....dan maar met de auto naar de woning (aan de openbare weg) naast hole 13 in de hoop dat je daar kunt doorsteken. Helaas lukte dat zonder te fierljeppen niet. Iets terug is een brede laan die tussen holes 11 en 12 doorloopt. Vanaf daar over het buggy pad van hole 12 naar de tee van 13 gecrost. De auto is toch niet voor niets een Sports Utility Vehicle. En ja hoor , daar ligt de bril onbeschadigd in het braam-struikgewas.

Het diner smaakt hierna heerlijk en het wordt nog echt gezellig met de nodige nieuwtjes: blijken Jan en Albert dezelfde interesse te hebben voor de World Series (met een eerste winst voor de Dodgers) en dezelfde afkeer voor tomaat, Marijke haar dochter gaat helpen met de verhuizing van Maastricht naar Roermond en Jetty geheimpjes meldt die we echt niet mogen doorvertellen. Dat Jan de chocolademousse liet liggen is ook heel begrijpelijk, hij lust dat gewoon niet

En zo maak je wat mee bij de gezelligste club Welderns